NOTANEWS.GR | Δημοσιογραφική παρέμβαση

Η ιστορία επαναλαμβάνεται ή μήπως ορισμένες πρακτικές δεν έφυγαν ποτέ; Οι καταγγελίες του πρώην αναπληρωτή διευθύνοντος συμβούλου της ΕΡΤ, Γιώργου Θαλασσινού το 2018 ειναι σήμερα στην επικαιρότητα με τις ενστάσεις της γνωστής Δημοσιογράφου σχετικά με την νομιμότητα της  διαδικασία επιλογής των νέων Γενικών Διευθυντών και η πολιτική ευθύνη που δεν μπορεί να παραμένει αναπάντητη.

Το 2018 κάποιοι κατήγγελλαν. Το 2026 ποιος απαντά;

Επειδή η μνήμη μας έχει κοντά ποδάρια, οφείλουμε να υπενθυμίσουμε ότι οι καταγγελίες για όσα συμβαίνουν στην ΕΡΤ δεν αφορούν αποκλειστικά τη σημερινή Διοίκηση, επί Κυβέρνησης Νέας Δημοκρατίας, αλλά έχουν διατυπωθεί και στο παρελθόν, επί άλλων διοικήσεων, τόσο κατά την περίοδο διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ–ΑΝΕΛ όσο και ακόμη παλαιότερα.

Εμείς, πάντως, έχουμε στα χέρια μας την επιστολή του τότε Αναπληρωτή Διευθύνοντος Συμβούλου της ΕΡΤ, Γιώργου Θαλασσινού, ο οποιος, στις 2 Σεπτεμβρίου 2018, προχώρησε σε μια δημόσια καταγγελία που προκάλεσε έντονες αντιδράσεις και έθεσε σοβαρά ερωτήματα για τις διαδικασίες διοίκησης και στελέχωσης της δημόσιας ραδιοτηλεόρασης, επί κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ–ΑΝΕΛ.

Οκτώ χρόνια αργότερα, με διαφορετική Κυβέρνηση, νέες διοικήσεις και διαφορετικά πρόσωπα σε θέσεις ευθύνης, το ερώτημα παραμένει αμείλικτο:Έχουν πράγματι διασφαλιστεί διαδικασίες που επιτρέπουν την επιλογή των ικανότερων, με αντικειμενικά, διαφανή, αξιοκρατικά και επαληθεύσιμα κριτήρια; Ή μήπως η αξιοκρατία εξακολουθεί να παραμένει το μεγάλο ζητούμενο, ανεξαρτήτως κυβέρνησης και διοίκησης;

Η Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας υποσχέθηκε διαφάνεια, αξιοκρατία και εκσυγχρονισμό του Δημοσίου  και πράγματι, προχώρησε σε νομοθετικές πρωτοβουλίες.

Ο Ν. 5062/2023 καθιέρωσε νέο πλαίσιο επιλογής διοικήσεων φορέων του δημόσιου τομέα, το οποίο αφορά, μεταξύ άλλων, τις προβλεπόμενες διαδικασίες επιλογής διοίκησης της ΕΡΤ.

Ο Ν. 4972/2022 προβλέπει ειδικό πλαίσιο εταιρικής διακυβέρνησης και διαδικασιών στελέχωσης, στο οποίο εντάσσεται και η επιλογή Γενικών Διευθυντών της ΕΡΤ, σύμφωνα με τις εφαρμοστέες διατάξεις.

Μέχρι εδώ, όλα καλά, καθώς οι δύο προαναφερθέντες νόμοι αποτελούν νομοθετικές παρεμβάσεις της κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας, με στόχο την διασφάλιση των εγγυήσεων λογοδοσίας ,διαφάνειας, αξιοκρατίας και νομιμότητας στη Δημόσια Διοίκηση.

Στην πρόσφατη διαδικασία επιλογής Γενικών Διευθυντών της ΕΡΤ, γνωστή δημοσιογράφος υπέβαλε ενστάσεις και συγκεκριμένα αιτήματα σχετικά με τη βαθμολόγηση, την ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολόγηση της αξιολόγησης, τη χορήγηση των πρακτικών, τη διαφάνεια της διαδικασίας, καθώς και τον έλεγχο γνησιότητας του συνόλου των μοριοδοτούμενων προσόντων των υποψηφίων, συμπεριλαμβανομένων των μεταπτυχιακών τίτλων σπουδών και της δηλωθείσας επαγγελματικής εμπειρίας.

Σύμφωνα με την ίδια, μέχρι σήμερα δεν της έχουν χορηγηθεί πλήρεις, ειδικές, αιτιολογημένες και νομικά τεκμηριωμένες απαντήσεις στα ουσιώδη ερωτήματα που έθεσε, ούτε έχουν ικανοποιηθεί τα αιτήματά της για πρόσβαση στα κρίσιμα στοιχεία της διαδικασίας.

Παρ’ όλα αυτά, η διαδικασία προχώρησε στη δημοσίευση των οριστικών πινάκων κατάταξης.Όμως η υποχρέωση της Διοίκησης για διαφάνεια, αιτιολόγηση και λογοδοσία δεν μπορεί να εξαντλείται στην απλή ανακοίνωση ενός οριστικού πίνακα κατάταξης, ούτε η δημοσιευσή του μπορεί να υποκαθιστά την ουσιαστική εξέταση των ενστάσεων και την παροχή συγκεκριμένων, τεκμηριωμένων απαντήσεων στα ενιστάμενα αιτήματα των υποψηφίων.

Η Κυβέρνηση κινδυνεύει να «πυροβολήσει τα ίδια της τα πόδια», όταν απο τη μια πλευρά, θεσπίζει κανόνες αξιοκρατίας, διαφάνειας και νομιμότητας, μέσω νομοθετικών παρεμβάσεων όπως ο Ν. 5062/2023 και ο Ν. 4972/2022, και απο την άλλη, δημιουργείται η εικόνα ότι δεν διασφαλίζεται ο αποτελεσματικός έλεγχος της εφαρμογής τους στην πράξη.

Ομως η αξιοπιστία μιας Κυβέρνησης δεν κρίνεται μόνο απο τους νόμους που ψηφίζει στη Βουλή, αλλά πρωτίστως απο το εάν αυτοί εφαρμόζονται ουσιαστικά, ισότιμα και χωρίς εξαιρέσεις στην καθημερινότητα του πολίτη.

Και το ερώτημα παραμένει αμείλικτο: Ποιος ελέγχει τη νομιμότητα των διαδικασιών και ποιος αναλαμβάνει την ευθύνη όταν οι πολίτες αναγκάζονται να διεκδικούν τα αυτονόητα;

Ο ΠΟΛΙΤΗΣ ΘΕΛΕΙ ΑΠΟΔΕΙΞΕΙΣ ΟΤΙ ΟΙ ΝΟΜΟΙ ΕΦΑΡΜΟΖΟΝΤΑΙ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ, ΧΩΡΙΣ ΕΞΑΙΡΕΣΕΙΣ, ΧΩΡΙΣ ΑΣΤΕΡΙΣΚΟΥΣ ΚΑΙ ΧΩΡΙΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΕΣ ή ΚΟΜΜΑΤΙΚΕΣ ΕΞΥΠΗΡΕΤΗΣΕΙΣ.

Η νομιμότητα άλλωστε προϋποθέτει διαφάνεια, αποτελεσματικό έλεγχο, ειδική αιτιολόγηση, αξιοπιστία των διαδικασιών και πραγματική λογοδοσία. Οπου λοιπόν διαπιστώνονται παραβάσεις, θα πρέπει να ενεργοποιούνται οι νόμιμοι μηχανισμοί αποκατάστασης και λογοδοσίας.

Η Πολιτεία οφείλει να εξετάζει και να ενεργεί με δική της πρωτοβουλία, και Όχι να περιμένει απο τον πολίτη να εξαντληθεί οικονομικά και ψυχικά στις δικαστικές αίθουσες για να προστατεύσει δικαιώματα που ήδη του αναγνωρίζει ο νόμος.

Η Νέα Δημοκρατία, οι αρχές του Κωνσταντίνου Καραμανλή και η ευθύνη του Μαξίμου

Σε αυτο το σημείο που ήρθαν τα πράγματα , επιτρέψτε μου μια προσωπική, αλλά απολύτως πολιτική τοποθέτηση.

Σε όσους επιχειρούν να ερμηνεύσουν τη δημοσιογραφική μου στάση με κομματικά κριτήρια, απαντώ ευθέως:

Ανήκω διαχρονικά στην παράταξη που ίδρυσε ο Κωνσταντίνος Καραμανλής. Δεν εγκατέλειψα τη Νέα Δημοκρατία στα δύσκολα και δεν προτίθεμαι να την εγκαταλείψω επειδή ασκώ κριτική σε Κυβερνητικές επιλογές. Ακριβώς επειδή πιστεύω στις αρχές και στις αξίες αυτής της παράταξης, θεωρώ υποχρέωσή μου να αναδεικνύω όσα πιστεύω ότι πρέπει να αλλάξουν.

Αλήθεια, με ποιον απολογισμό θα προσέλθει η κυβέρνηση στις επόμενες κάλπες; Με την πεποίθηση ότι οι νόμοι που ψηφίστηκαν εφαρμόστηκαν στην πράξη ή με αναπάντητα ερωτήματα για τη διαφάνεια, την αξιοκρατία και τη λογοδοσία;

Πόση αξία έχουν οι εξαγγελίες για ισχυρούς θεσμούς, όταν ο πολίτης αναγκάζεται να αγωνίζεται για την προστασία δικαιωμάτων που η ίδια η Πολιτεία του αναγνωρίζει;

Η ιστορία μιας πολιτικής παράταξης δεν αποτελεί μόνο παρακαταθήκη. Συνεπάγεται και ευθύνη. Ευθύνη να αποδεικνύει καθημερινά ότι οι αρχές που επικαλείται δεν εξαντλούνται σε επετειακές αναφορές, προεκλογικές υποσχέσεις και νομοθετικές εξαγγελίες.

Γιατί η συνέπεια ανάμεσα στα λόγια και στις πράξεις είναι εκείνη που δοκιμάζει την αξιοπιστία της εξουσίας και όταν φτάνει η ώρα της κάλπης, κάθε πολίτης έχει το δικαίωμα να αξιολογεί όχι μόνο όσα υποσχέθηκαν οι Κυβερνώντες, αλλά κυρίως όσα έπραξαν.

Το ουσιαστικό ερώτημα, λοιπόν, δεν είναι μόνο τι υπόσχεται μια Κυβέρνηση για το αύριο αλλα τι απαντά σήμερα για όσα οφείλει η ιδια να διασφαλίζει. Διότι η διαφάνεια, η αξιοκρατία, η λογοδοσία ,δεν είναι ιδιοκτησία καμίας Κυβέρνησης και καμίας παράταξης. Είναι υποχρέωση της εξουσίας και δικαίωμα κάθε πολίτη και αυτό το δικαίωμα δεν μπορεί να τίθεται σε αναμονή μέχρι τις επόμενες εκλογές.

θα συμφωνήσουμε λοιπόν οτι θέλουμε μια Δημόσια Ραδιοτηλεόραση που θα λειτουργεί με διαφάνεια, αξιοκρατία και θεσμική ανεξαρτησία ή θα συνεχίσουμε να αναρωτιόμαστε ποιος αποφασίζει, ποιος υπογράφει και ποιος λογοδοτεί;

Η δημοσιογραφία δεν έχει αποστολή να χειροκροτεί την εξουσία, αλλά να την ελέγχει, να θέτει ερωτήματα, να αναζητά απαντήσεις και να αποκαλύπτει όσα κάποιοι ενδεχομένως θα προτιμούσαν να παραμείνουν στο σκοτάδι.

Η ΕΡΤ δεν ανήκει σε καμία Κυβέρνηση, σε κανένα Κόμμα και σε κανένα Διοικητικό στέλεχος. Ανήκει στην Κοινωνία, την οποία οφείλει να υπηρετεί με Ανεξαρτησία, Αντικειμενικότητα, Διαφάνεια και σεβασμό στο Δημόσιο Συμφέρον. Γιατί η Δημόσια Ραδιοτηλεόραση δεν μπορεί να αποτελεί προνόμιο της εκάστοτε εξουσίας, αλλά οφείλει να παραμένει θεσμός Δημοκρατίας, Ενημέρωσης και Λογοδοσίας απέναντι στον Πολίτη.

Και όποιος ασκεί δημόσια εξουσία οφείλει να θυμάται ότι η κριτική δεν είναι απειλή για τη Δημοκρατία αλλά είναι μια απο τις σημαντικότερες εγγυήσεις της.