Μια μοναδική εμπειρία διαμονής, κυριολεκτικά στον αέρα, προσφέρει το Skylodge Adventure Suiteς.Διάφανες κάψουλες ύπνου είναι στερεωμένες σε έναν απόκρημνο βράχο, σε ύψος 365 μέτρων πάνω από την Ιερή Κοιλάδα των Ίνκας Η πρόσβαση σε αυτές, ωστόσο, δεν είναι για όσους φοβούνται τα ύψη, καθώς απαιτεί αναρρίχηση σε μεταλλικές σκάλες, αιωρούμενες γέφυρες και συρμάτινα περάσματα.
Η περιπέτεια ξεκινά πολύ πριν από την άφιξη στο κατάλυμα. Κατά τη διάρκεια της ανάβασης, οι επισκέπτες πρέπει να περπατήσουν πάνω σε ένα συρματόσχοινο πλάτους μόλις μισής ίντσας, κρατώντας ταυτόχρονα το ειδικό καλώδιο ασφαλείας και μετακινώντας σταδιακά τον κρίκο πρόσδεσής τους. Κάτω από τα πόδια τους απλώνεται ένα κενό μεγαλύτερο των 200 μέτρων, ενώ οι απότομοι γρανιτένιοι βράχοι καταλήγουν στον ποταμό Ουρουμπάμπα.
Η διάσχιση μιας αιωρούμενης γέφυρας μήκους 20 μέτρων αποτελεί ένα από τα πρώτα εμπόδια. Ακόμη και για όσους δεν έχουν ιδιαίτερο φόβο για τα ύψη, η θέα προς το ποτάμι και την κοιλάδα προκαλεί δέος. Όπως περιγράφει μία από τις επισκέπτριες, η προσπάθεια να διατηρήσει την ισορροπία της πάνω στο λεπτό συρματόσχοινο ήταν ιδιαίτερα δύσκολη, με την ίδια να επαναλαμβάνει διαρκώς στον εαυτό της να μην κοιτάξει κάτω.
Όταν τελικά έφτασε στην απέναντι πλευρά, χρειάστηκε να συνεχίσει την ανάβαση από μια μεταλλική σκάλα. Ο ξεναγός τους, Έφρεν Λόπες, την καθησύχασε λέγοντας ότι απέμεναν μόνο μερικές εκατοντάδες μέτρα. Όπως αποδείχθηκε, αυτή ήταν απλώς η διαδικασία του check-in.
Οι διάφανες κάψουλες που κρέμονται πάνω από την Ιερή Κοιλάδα
Προορισμός ήταν το Skylodge Adventure Suites, ένα συγκρότημα από διάφανες κάψουλες που είναι στερεωμένες στην κατακόρυφη επιφάνεια ενός βράχου, 365 μέτρα πάνω από το έδαφος της Ιερής Κοιλάδας. Η πρόσβαση γίνεται μέσα από ένα ειδικά σχεδιασμένο σύστημα από σκάλες, μεταλλικά σκαλοπάτια, συρμάτινα περάσματα και σιδερένιες λαβές.
Το ζευγάρι, μαζί με άλλους τέσσερις επισκέπτες, είχε επιλέξει να περάσει μία νύχτα αιωρούμενο πάνω από τις περουβιανές Άνδεις.
Η Ιερή Κοιλάδα αποτελούσε κάποτε την αγροτική καρδιά της Αυτοκρατορίας των Ίνκας και σήμερα προσελκύει επισκέπτες χάρη στα αρχαιολογικά της μνημεία, τα παραδοσιακά χωριά και το εντυπωσιακό ορεινό τοπίο. Το μικρό χωριό Πάτσαρ, όπου βρίσκεται το Skylodge, απέχει μόλις 10 χιλιόμετρα από την πολυσύχναστη πόλη των Ίνκας, Ογιανταϊτάμπο. Ωστόσο, οι εύφορες πράσινες εκτάσεις της κοιλάδας και οι χιονισμένες κορυφές των Άνδεων δημιουργούν την αίσθηση ότι πρόκειται για έναν εντελώς διαφορετικό κόσμο.
Ο Λόπες οδήγησε την ομάδα σταθερά προς τα πάνω, περνώντας από στενές προεξοχές που είχαν λαξευτεί στον γρανιτένιο βράχο. Σε μια μικρή πλατφόρμα, που χωρούσε οριακά τρία άτομα, η επισκέπτρια έσφιξε τον ιμάντα ασφαλείας της και κοίταξε προς την κοιλάδα.
Πολύ χαμηλότερα, ο ποταμός Ουρουμπάμπα διέσχιζε τα καλλιεργημένα χωράφια, ανάμεσα στις απότομες βουνοκορφές. Παρά τη ζάλη που εξακολουθούσε να αισθάνεται, κατάφερε να κοιτάξει προς τις κάψουλες που βρίσκονταν ψηλότερα. Όταν ένας ακόμη αναρριχητής δυσκολεύτηκε να ανέβει στην πλατφόρμα, αναγκάστηκε να συνεχίσει την πορεία της προς τον βράχο.
Σταδιακά, παρά τον αρχικό φόβο, άρχισε να εξοικειώνεται με την αναρρίχηση, ασφαλίζοντας και απασφαλίζοντας τους κρίκους της καθώς προχωρούσε. Ωστόσο, ο αραιός αέρας του βουνού έκανε την προσπάθεια ακόμη πιο απαιτητική, καθώς η ομάδα έφτασε σε υψόμετρο 3.200 μέτρων πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας.
Δύο ώρες μετά την έναρξη της ανάβασης, κατάφερε τελικά να ανέβει στη μεταλλική πλατφόρμα έξω από την κάψουλα όπου βρισκόταν η τραπεζαρία, έχοντας πλέον εξαντληθεί.
Δείπνο τεσσάρων πιάτων με θέα τα αστέρια
Ακόμη και σε εκείνο το σημείο, όσοι φοβούνται τα ύψη δεν μπορούσαν να αισθανθούν απόλυτα ασφαλείς. Οι κάψουλες έμοιαζαν να αιωρούνται πάνω από το κενό. Μόνο όταν μπήκε στο εσωτερικό της τραπεζαρίας και απαλλάχθηκε από τον εξοπλισμό ασφαλείας, μπόρεσε να καθίσει και να πάρει μια ανάσα.
Το ζευγάρι κάθισε μαζί με τους τέσσερις υπόλοιπους επισκέπτες γύρω από μια τσαγιέρα, παρακολουθώντας το ηλιοβασίλεμα πάνω από την Ιερή Κοιλάδα μέσα από τους διάφανους τοίχους της τραπεζαρίας. Την ίδια ώρα, ο ξεναγός, Έφρεν Λόπες, ετοίμαζε ένα περουβιανό δείπνο τεσσάρων πιάτων.
Το μενού περιλάμβανε σούπα κολοκύθας, κοτόπουλο ρεμουλάντ και πατάτες των Άνδεων, ενώ για επιδόρπιο σερβιρίστηκε ένα πλούσιο μπράουνι κακάο, με φρέσκο μαρακούγια, δηλαδή φρούτο του πάθους.
Έξω, ο ροζ ουρανός σκοτείνιαζε σταδιακά, αποκαλύπτοντας τα πρώτα αστέρια και τη φωτεινή ζώνη του Γαλαξία. Η επισκέπτρια ήπιε μονομιάς το υπόλοιπο κρασί της, καθώς θυμήθηκε ότι για να φτάσουν στο υπνοδωμάτιό τους θα έπρεπε να πραγματοποιήσουν ακόμη μία ανάβαση.
Ο Λόπες τούς βοήθησε να φορέσουν ξανά τους ιμάντες ασφαλείας και να συνδεθούν με τα συρματόσχοινα για τη σύντομη διαδρομή προς τις ιδιωτικές τους κάψουλες. Χρησιμοποιώντας τις σιδερένιες λαβές για τα χέρια και τα πόδια, οι οποίες ήταν στερεωμένες στον γρανιτένιο βράχο, το ζευγάρι ανέβηκε προς το δωμάτιό του, όπου θα παρέμενε μέχρι το επόμενο πρωί.
«Φροντίστε να μείνετε ξύπνιοι μέχρι αργά για να απολαύσετε την καλύτερη θέα του Γαλαξία», τους υπενθύμισε ο ξεναγός.
Ένα υπνοδωμάτιο με έξι παράθυρα και θέα στον Γαλαξία
Η κάψουλα ύπνου ήταν στερεωμένη στην απόκρημνη επιφάνεια του βράχου και η είσοδος γινόταν μέσα από μια καταπακτή στην οροφή. όπως αναφέρει το BBC. Στο εσωτερικό της υπήρχαν τρία κρεβάτια, ένα διπλό και δύο μονά, καθώς και έξι παράθυρα που προσέφεραν θέα σε ολόκληρη την Ιερή Κοιλάδα.
Οι εγκαταστάσεις του μπάνιου ήταν σαφώς πιο λιτές. Υπήρχε μια οικολογική στεγνή τουαλέτα, η οποία χωριζόταν από τον υπόλοιπο χώρο με μια χοντρή κουρτίνα, ενώ δεν υπήρχε καθόλου ντους.
Η θερμοκρασία στο εσωτερικό της κάψουλας έπεφτε γρήγορα και η επισκέπτρια κουλουριάστηκε στο διπλό κρεβάτι, κάτω από μια στοίβα χοντρές κουβέρτες, κοιτάζοντας έξω από τον κυρτό τοίχο.
Οι επιλογές για να περάσει η ώρα ήταν περιορισμένες: διάβασμα, λίγο κρασί και αναμονή μέχρι να πέσει το σκοτάδι και να εμφανιστούν τα πιο φωτεινά αστέρια. Από το εσωτερικό της κάψουλας άκουγε τους αμυδρούς ήχους του πολιτισμού που έφταναν από τον δρόμο χαμηλότερα στο βουνό, όπως περιστασιακά κορναρίσματα αυτοκινήτων, μια μακρινή σειρήνα και τον ήχο του ανέμου που χτυπούσε στην εξωτερική επιφάνεια της κάψουλας.
Ξαπλωμένη πλέον ψηλά πάνω από την κοιλάδα, η επισκέπτρια παρατηρούσε τον Γαλαξία, ενώ το επίγειο αντίστοιχό του, ο ποταμός, διέσχιζε την κοιλάδα από κάτω. Καθώς ο ουρανός γέμιζε με ακόμη περισσότερα αστέρια, ένιωθε σαν να την έπαιρνε ο ύπνος ανάμεσά τους και όχι κάτω από αυτά.
Η κατάβαση με έξι εναέριες διαδρομές zipline
Λίγο πριν από τις 06:00 το πρωί, το χρυσό φως της ανατολής πλημμύρισε την κάψουλα. Έξω, το κελάηδισμα των πουλιών αντηχούσε σε ολόκληρη την κοιλάδα, ενώ οι υπόλοιποι επισκέπτες άρχισαν να ξυπνούν.
Αφού επέστρεψαν με προσοχή στην τραπεζαρία για το πρωινό τους, ετοιμάστηκαν για την τελευταία περιπέτεια της διαμονής τους: μια κατάβαση μέσω έξι εναέριων διαδρομών zipline, με μήκος που κυμαινόταν από 150 έως 700 μέτρα.
Αυτή τη φορά, η επισκέπτρια προσδέθηκε στην πρώτη γραμμή με μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση, ρίχνοντας μια τελευταία ματιά στην απόκρημνη πλαγιά. Είχε πλέον αρχίσει να αισθάνεται άνετα με τα ύψη.
Αφήνοντας την πλατφόρμα, κινήθηκε με μεγάλη ταχύτητα ανάμεσα σε πορτοκαλί γρανιτένιους σχηματισμούς, κατευθυνόμενη προς τον Λόπες, ο οποίος την περίμενε σε απόσταση. Λίγο πριν φτάσει στο τέλος της διαδρομής, έγειρε προς τα δεξιά, αποφεύγοντας ένα δυνατό χτύπημα, καθώς ενεργοποιήθηκε το αυτόματο σύστημα πέδησης, το οποίο την οδήγησε ομαλά στην επόμενη πλατφόρμα.
Στη συνέχεια, πέρασε διαδοχικά από τη μία πλατφόρμα στην άλλη, ακολουθώντας μια διαδρομή ζιγκ ζαγκ προς τα χαμηλότερα σημεία του βράχου. Με κάθε κατάβαση πλησίαζε όλο και περισσότερο στο έδαφος. Σε λιγότερο από μία ώρα είχε επιστρέψει σε στέρεο έδαφος.
Η συνολική εμπειρία αποδείχθηκε πιο απαιτητική από ό,τι είχαν φανταστεί όλοι οι συμμετέχοντες. Ωστόσο, έπειτα από μια νύχτα αιωρούμενοι πάνω από την Ιερή Κοιλάδα, η ηρεμία της φύσης, η βαθιά ικανοποίηση από την ολοκλήρωση μιας τόσο δύσκολης σωματικής δοκιμασίας και η εντυπωσιακή θέα την έκαναν να ονειρεύεται ήδη νέες αναρριχήσεις και διανυκτερεύσεις σε καταλύματα πάνω σε απόκρημνους βράχους.
