Η τιτανομαχία ανάμεσα σε ΗΠΑ και Κίνα κλιμακώνεται ραγδαίως, με την επιβολή δασμών να αποτελέσει την εμπροσθοφυλακή των δύο πιο ισχυρών οικονομικών του πλανήτη.
Το διακύβευμα είναι εξόχως ισχυρό και δεν περιορίζεται στην επίτευξη ενός μεγάλου εμπορικού πλήγματος στον αντίπαλο, μέσω των δασμών. Αφορά την παγκόσμια οικονομική κυριαρχία και η εν εξελίξει σύγκρουση είναι το εφαλτήριο τρόπον τινά προκειμένου οι δύο οικονομικοί γίγαντες να μετρήσουν δυνάμεις, να αντιπαρατεθούν στα ίσα και να φτάσουν στα όρια αντοχών τους, έως ότου ο πιο ανθεκτικός να αναδειχθεί και νικητής.
Είναι μια οικονομική και γεωπολιτική μάχη που έχει ξεκινήσει εδώ και χρόνια, όταν η Κίνα άρχισε να αναπτύσσεται ραγδαίως, να αναρριχείται στην παγκόσμια οικονομική ιεραρχία και να απειλεί ευθέως την πρωτοκαθεδρία των ΗΠΑ. Η Ουάσιγκτον επιχείρησε μέσω της επιθετικής πολιτικής που εφάρμοσε στην ισοτιμία του γουάν με το δολάριο, να τιθασεύσει τον ασιατικό γίγαντα τουλάχιστον σ’ ό,τι αφορά της γεω-οικονομική επιρροή του στον πλανήτη.
Η εποχή Τραμπ φέρνει τις δύο χώρες στα πρόθυρα ενός «Ψυχρού» εμπορικού πολέμου, ενώπιον μιας μετωπικής σύγκρουσης με έπαθλο την παγκόσμια κυριαρχία.
Η σύγκρουση των οικονομικών «γιγάντων» αναμένεται σφοδρή και τα απόνερά της έχουν τη δυναμική να αναδιαμορφώσουν το παγκόσμια οικονομικό γίγνεσθαι και το διεθνές εμπόριο. Πεδίο συνεννόησης δεν υφίσταται τη δεδομένη στιγμή και οι δύο μεγάλοι αντίπαλοι δείχνουν διατεθειμένοι να πάνε μέχρι τέλους τη σύγκρουση.
Ποιος θα αντέξει, ποιος θα λυγίσει πρώτος;
Το πρώτο επίπεδο αναμέτρησης αφορά προφανώς τους δασμούς και τα πλήγματα που αυτά θα προξενήσουν σε Ουάσιγκτον και Πεκίνο.
Η Κίνα είναι ο κορυφαίος ξένος προμηθευτής αγαθών στις ΗΠΑ, αντιπροσωπεύοντας έως και το 16% των συνολικών εισαγωγών τα τελευταία χρόνια. Κυριαρχεί στην αγορά των smartphones, των υπολογιστών και των παιχνιδιών – πιθανότατα θα πληγεί από μαζικές αυξήσεις τιμών που θα απομακρύνουν πολλούς Αμερικανούς όταν τεθούν σε ισχύ οι νέοι δασμοί. Σε συνδυασμό με τους δασμούς της κυβέρνησης Μπάιντεν στην Κίνα, οι οποίοι επεκτάθηκαν στους δασμούς πρώτης θητείας του Τραμπ, η Κίνα αντιμετωπίζει τώρα έναν πραγματικό μέσο δασμολογικό συντελεστή 125%.
Από την πλευρά του το Πεκίνο μπορεί να επιβάλει πρόσθετε κυρώσεις στις Ηνωμένες Πολιτείες, όπως η διακοπή των αδειών εξαγωγής για ορυκτά σπάνιων γαιών που είναι ζωτικής σημασίας για την αμερικανική τεχνολογική βιομηχανία – ένας λόγος για τον οποίο ο Τραμπ έχει εμμονή στην εξεύρεση εναλλακτικών πηγών εφοδιασμού σε μέρη όπως η Ουκρανία και η Γροιλανδία-.
Έχοντας αντιληφθεί το σοβαρό πληθωριστικό αντίκτυπο στις ΗΠΑ από τις κρίσεις στην αλυσίδα εφοδιασμού κατά τη διάρκεια της πανδημίας, η Κίνα θα μπορούσε να επιβάλλει νέους τεχνητούς περιορισμούς στη ροή αγαθών προς τις ΗΠΑ. Επιπροσθέτως το Πεκίνο έχει τη δυνατότητα να ταρακουνήσει τη γεωργική καρδιά των ΗΠΑ περιορίζοντας την εισαγωγή σπόρων σόγιας και σόργου. Κάθε ένα από αυτά τα βήματα θα έβλαπτε τόσο τους Κινέζους όσο και τους Αμερικανούς – αλλά θα έδειχναν τη δύναμη αντιποίνων του προέδρου Σι.
