Η απώλεια ανθρώπινης ζωής δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται ως «ακραίο καιρικό φαινόμενο». Είναι το αποτέλεσμα επιλογών, παραλείψεων και καθυστερήσεων και όταν αυτές οι επιλογές αφορούν περιοχές όπου ζουν οικογένειες και λειτουργούν σχολεία, τότε η ευθύνη γίνεται πολλαπλάσια και αδιαπραγμάτευτη.
Τραγική κατάληξη είχε η σφοδρή κακοκαιρία Erminio που έπληξε την Ανατολική Αττική, με έναν άνδρα να χάνει τη ζωή του στη Νέα Μάκρη, όταν παρασύρθηκε από ορμητικά νερά και εγκλωβίστηκε κάτω απο όχημα.
Σήμερα η Νέα Μάκρη και οι γύρω περιοχές του Δήμου Μαραθώνα έμοιαζαν με βομβαρδισμένο τοπίο. Όχι απο πόλεμο, αλλά απο την εγκατάλειψη. Μια σφοδρή καταιγίδα μετατράπηκε σε ανεξέλεγκτη πλημμύρα ,αποκαλύπτωντας με τον πιο σκληρό τρόπο τις χρόνιες ελλείψεις, την αδράνεια και την απουσία ουσιαστικών έργων προστασίας σε μια περιοχή που κάθε φορά που χτυπιέται απο ακραία καιρικά φαινόμενα δείχνει να παραμένει εκτεθειμένη.
Την ίδια ώρα, ένας άτυχος άνδρας από την Πολωνία εντοπίστηκε νεκρός απο γείτονες, κάτω από όχημα στον δρόμο έξω από την αυλή του σπιτιού του. Σύμφωνα με πληροφορίες, φέρεται να προσπάθησε να διαφύγει από το πλημμυρισμένο υπόγειο όπου διέμενε, τη στιγμή που οι δρόμοι είχαν μετατραπεί σε ορμητικούς χειμάρρους και το νερό σε ορισμένα σημεία έφτανε ακόμη και τα δύο μέτρα.
Το ερώτημα που τίθεται πλέον δεν είναι μόνο τι συνέβη, αλλά αν μπορούσε να έχει αποφευχθεί.
Η συγκεκριμένη τραγωδία αναδεικνύει για ακόμη μια φορά:
- την έλλειψη αντιπλημμυρικών έργων
- την απουσία ουσιαστικού σχεδιασμού
- και την επικίνδυνη ανοχή σε γνωστές πολεοδομικές παθογένειες
Σε περιοχές όπως η Νέα Μάκρη και ο Μαραθώνας, όπου ρέματα παραμένουν ανοιχτά ή ανεπαρκώς διευθετημένα, κάθε έντονη βροχόπτωση μετατρέπεται σε απειλή για ανθρώπινες ζωές.
Οι εικόνες που κατέγραψε το NOTANEWS.GR αποτυπώνουν την πραγματικότητα που άφησε πίσω της η κακοκαιρία στη Νέα Μάκρη του δήμου Μαραθώνα :
- Σπίτια γεμάτα λάσπη, με κατεστραμμένες περιουσίες
- Δρόμοι που μετατράπηκαν σε ορμητικούς χειμάρρους
- Φερτά υλικά, πέτρες και νερά να καλύπτουν ολόκληρες γειτονιές
Σύμφωνα με τα ρεπορτάζ, δεκάδες κατοικίες πλημμύρισαν, ενώ έπιπλα και ηλεκτρικές συσκευές καταστράφηκαν ολοσχερώς απο τη λάσπη .
Την ίδια στιγμή, δρόμοι κατέρρευσαν και περιοχές καλύφθηκαν από τόνους φερτών υλικών, αποδεικνύοντας την ένταση των φαινομένων .
Ιδιαίτερα χαρακτηριστικό είναι ότι:
- δρόμοι «εξαφανίστηκαν» από τη ροή των υδάτων
- ρέματα υπερχείλισαν
- και η περιοχή βρέθηκε αντιμέτωπη με σκηνές που θυμίζουν φυσική καταστροφή μεγάλης κλίμακας
Εικόνες “ντροπής” που δεν είναι απλώς στιγμιότυπα μιας κακοκαιρίας αλλά ειναι η οπτική απόδειξη των συνεπειών που έχει η απουσία υποδομών και πρόληψης.
Ιδιαίτερη ανησυχία προκαλεί το γεγονός ότι:
- σχολικές μονάδες, όπως το Γυμνάσιο και Νηπιαγωγείο Μαραθώνα, βρίσκονται σε άμεση γειτνίαση με ρέματα
- η επικινδυνότητα είναι γνωστή εδώ και χρόνια
- αλλά δεν έχουν ληφθεί ουσιαστικά μέτρα μετεγκατάστασης ή προστασίας
Η τοπική αυτοδιοίκηση, παρά τη γνώση του κινδύνου, δεν έχει προχωρήσει:
- ούτε σε κλείσιμο των επικίνδυνων εγκαταστάσεων
- ούτε σε οργανωμένη μετεγκατάσταση των σχολείων
Το αποτέλεσμα είναι να τίθεται καθημερινά σε κίνδυνο η ασφάλεια μαθητών και εκπαιδευτικών.
Η τραγωδία στη Νέα Μάκρη δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί ως μεμονωμένο περιστατικό.
Αντιθέτως:
- αναδεικνύει διαχρονικές ευθύνες της τοπικής διοίκησης
- αποτυπώνει την έλλειψη πρόληψης αντί για διαχείριση κρίσεων
- και εγείρει σοβαρά ερωτήματα για την ιεράρχηση των έργων υποδομής : ρέματα δεν καθαρίζονται ,αντιπλημμυρικά έργα καθυστερούν και σχολεία λειτουργούν σε επικίνδυνες ζώνες.
Οι πολίτες του Μαραθώνα δεν ζητούν το αδύνατο. Ζητούν το αυτονόητο: να μπορούν να ζουν με ασφάλεια, να μην φοβούνται ότι μια έντονη βροχόπτωση θα μετατρέψει το σπίτι τους σε παγίδα και τη γειτονιά τους σε χείμαρρο. Ζητούν μια τοπική αυτοδιοίκηση που να προλαμβάνει και όχι να διαπιστώνει, που να σχεδιάζει και όχι να ακολουθεί τα γεγονότα.
Η κοινωνία παρακολουθεί και κρίνει.
Αν τηρηθούν οι δημοκρατικές διαδικασίες στις επόμενες αυτοδιοικητικές εκλογές του 2028, τότε η ψήφος των πολιτών θα αποτελέσει:
- απάντηση στην αδράνεια
- απαίτηση για λογοδοσία
- και διεκδίκηση μιας Δημοτικής Αρχής που θα σέβεται
👉 τον πολίτη
👉 την ανθρώπινη ζωή
👉 και το μέλλον των παιδιώνΗ απώλεια αυτού του ανθρώπου, που έχασε τόσο άδικα τη ζωή του, δεν είναι απλώς μια τραγική είδηση. Είναι ένα ηχηρό κατηγορώ. Γιατί όταν μια πόλη πνίγεται, δεν φταίει μόνο η βροχή. Φταίει η αδιαφορία, οι καθυστερήσεις, οι αποφάσεις που δεν ελήφθησαν ποτέ και κυρίως η ευθύνη εκείνων που γνώριζαν και δεν έπραξαν.
Η Δημοτική αρχή και η Περιφέρεια δεν μπορούν πλέον να κρύβονται πίσω από τα «ακραία φαινόμενα». Όταν τα ρέματα παραμένουν ανεξέλεγκτα, όταν τα έργα καθυστερούν, όταν οι κίνδυνοι είναι γνωστοί και δεν αντιμετωπίζονται, τότε η ευθύνη είναι συγκεκριμένη, πολιτική και βαριά κατηγορηματική .
Δυστυχώς, και αυτή τη φορά, το τίμημα δεν μετριέται μόνο σε υλικές ζημιές, σε κατεστραμμένα σπίτια, διαλυμένους δρόμους και περιουσίες βυθισμένες στη λάσπη. Μετριέται σε ακόμη μια ανθρώπινη ζωή που χάθηκε άδικα, με τρόπο τραγικό και αβοήθητο, μέσα σε μια πόλη που αποδείχθηκε για ακόμη μία φορά ανοχύρωτη.
Μετριέται σε έναν άνθρωπο που δεν πρόλαβε να σωθεί, σε μια οικογένεια που βυθίστηκε στο πένθος, σε μια κοινωνία που βλέπει να επαναλαμβάνεται ξανά το ίδιο έργο: μετά την καταστροφή, διαπιστώσεις, ευχολόγια και δηλώσεις, αλλά ποτέ η ουσία.
Δυστυχώς κάθε φορά που δεν λαμβάνονται αποφάσεις, κάθε φορά που η ευθύνη μετατίθεται, αυτό που διακυβεύεται δεν είναι απλώς υποδομές και περιουσίες είναι η ίδια η ανθρώπινη ζωή .Το έχουμε ξαναζήσει. Το Μάτι δεν ήταν μια “κακιά στιγμή”. Ήταν μια ανείπωτη τραγωδία με δεκάδες νεκρούς, αποτέλεσμα επιλογών, παραλείψεων και εγκληματικής αδράνειας.
Χρόνια μετά, βρισκόμαστε, στο ιδιο έργο θεατές με τα ίδια λάθη να επαναλαμβάνονται. Σχολεία συνεχίζουν να λειτουργούν δίπλα ή μέσα σε ρέματα. Σχολικές στέγες καταρρέουν ευτυχώς μέσα στο καλοκαίρι, ευτυχώς χωρίς παιδιά μέσα, ευτυχώς χωρίς να θρηνήσουμε για αλλη μια φορά θύματα. Μέχρι πότε όμως θα ζούμε με το “ευτυχώς”; Μέχρι πότε θα αφήνουμε την τύχη να κάνει τη δουλειά που οφείλει να κάνει η Δημοτική Αρχή;
Γιατί την επόμενη φορά, ίσως να μην είναι καλοκαίρι. Ίσως να μην υπάρχει “ευτυχώς”.
Η κοινωνία βλέπει, θυμάται, δεν ξεχνά και όταν έρθει η ώρα θα μιλήσουν με την ψήφο τους. Δεν θα κρίνουν απλώς υποσχέσεις και λόγια, αλλά πράξεις, ευθύνες και παραλείψεις.
Οι Δημότες του Μαραθώνα θα αποφασίσουν αν θέλουν να συνεχίσουν με μια Δημοτική αρχή που γνώριζε και δεν έπραξε, που καθυστέρησε, που άφησε τον τόπο εκτεθειμένο, ή αν θα γυρίσουν σελίδα.
Γιατί η ψήφος δεν είναι τυπική διαδικασία είναι καταδίκη ή εντολή και αυτή τη φορά, δεν θα είναι ψήφος ανοχής θα ειναι ψήφος ευθύνης και όταν η ευθύνη είναι βαριά, η απάντηση των πολιτών είναι μια: να φύγουν όσοι απέτυχαν. Να φύγουν, για να μπορέσει ο τόπος να σταθεί ξανά στα πόδια του. Να ανασάνει ο Πολίτης καθαρό αέρα. Να αποκτήσει ξανά ασφάλεια, αυτά που του στέρησαν ,αξιοπρέπεια στην καθημερινότητα του και προοπτική . Γιατί ο Μαραθώνας αξίζει καλύτερα και οι Πολίτες του δεν αντέχουν άλλη ανοχή.
