Όταν μιλά κανείς για τις αρχαιότητες του Μαραθώνα, στο νου των περισσότερων ανθρώπων έρχεται ο Τύμβος των Μαραθωνομάχων και η Μάχη του Μαραθώνα που έλαβε χώρα στην περιοχή τον 5ο αιώνα π.Χ. Ωστόσο, η αρχαιολογική σκαπάνη έχει αποδείξει ότι η ανθρώπινη παρουσία στον Μαραθώνα εκτείνεται πολλούς αιώνες νωρίτερα, και αυτός είναι ένας από τους λόγους για τους οποίους ο δήμος αυτός παρουσιάζει μεγάλο αρχαιολογικό ενδιαφέρον!
Ο τάφος ανασκάφηκε κατά τα έτη 1933-35 από τον τότε ομότιμο καθηγητή του Πανεπιστημίου Αθηνών, Γ. Σωτηριάδη. Ο χώρος στον οποίο βρέθηκε άνηκε σε μια ντόπια γυναίκα, την Ευανθία Μιχαήλ, και πριν την ανασκαφή εκεί καλλιεργούνταν βρώμη, σιτάρι, κριθάρι και καπνός.
Πρόκειται για λίθινο τάφο με θολωτή οροφή και διάμετρο 7μ., που από την εποχή κατασκευής του ήταν υπόγειος και καλυμμένος με χώμα. Οι νεκροί που φιλοξενούσε στο εσωτερικό του ήταν θαμμένοι μέσα σε δύο μικρούς λάκκους ορθογώνιου σχήματος. Ο αρχιτεκτονικός τύπος του κτίσματος είναι χαρακτηριστικός της Μυκηναϊκής περιόδου. Το μέγεθος του μνημείου και ο υψηλός βαθμός δυσκολίας της κατασκευής θολωτής στέγασης δείχνουν ότι εκείνοι που έχτισαν τον τάφο δεν ήταν απλοί, καθημερινοί άνθρωποι, αλλά άτομα με πλούτο και κοινωνικό κύρος.
Οι ανασκαφές ξεκίνησαν 1935 και το μνημείο αναστηλώθηκε το 1958. Είναι κρίμα ένα τόσο σημαντικό μνημείο να παραμένει μη επισκέψιμο για το κοινό κάτι που φαίνεται να μην αλλάζει σύντομα καθώς από το 1935, ακόμη εκκρεμούν οι απαλλοτριώσεις οι οποίες δεν είχαν ευοδωθεί.
