Γράφει η Δημοσιογράφος Νότα Παπαδοπούλου Μούτσιου
Δύο πολίτες τραυματίστηκαν απο τα συντρίμμια του F-4 Phantom στην Τανάγρα – Συγκεντρώνονται όλα τα ευρήματα για την έρευνα
Μια δύσκολη ημέρα, με πολλά ερωτήματα και ακόμη περισσότερες ευθύνες
Σοκ προκαλεί το τραγικό δυστύχημα στην Τανάγρα, όπου δύο αξιωματικοί της Πολεμικής Αεροπορίας έχασαν τη ζωή τους μετά τη συντριβή μαχητικού Phantom κατά τη διάρκεια αεροπορικής επίδειξης.
Δύο άνθρωποι, δύο πιλότοι της Πολεμικής μας Αεροπορίας, δεν θα επιστρέψουν στις οικογένειές τους. Πριν απο οποιαδήποτε άλλη σκέψη, οφείλουμε σεβασμό στη μνήμη τους και αναμονή των επίσημων στοιχείων που θα φωτίσουν τα αίτια αυτής της τραγωδίας.
Την ίδια ώρα, όμως, στη Θεσσαλονίκη, με αφορμή τη ΔΕΘ, παρακολουθούμε κάτι που προσωπικά με προβληματίζει έντονα σε σχέση με τη λειτουργία της Δημόσιας Ραδιοτηλεόρασης.
Η ΕΡΤ έχει μεταφέρει σημαντικό μέρος του ενημερωτικού της προγράμματος στη Θεσσαλονίκη και μέσα από τις ζωντανές μεταδόσεις προβάλλονται εκτενώς εικόνες απο τις κινητοποιήσεις και τις διαδηλώσεις κατά της Κυβέρνησης .
Φυσικά η ΕΡΤ οφείλει να καλύπτει τις διαδηλώσεις , αυτό άλλωστε επιβάλλει ο δημοσιογραφικός της ρόλος. το ζήτημα ομως είναι άλλο: η επιλογή, η διάρκεια, η αναλογία και συνολικά ο τρόπος με τον οποίο παρουσιάζεται κάθε γεγονός. Διότι εκεί κρίνεται η ισορροπία, η αντικειμενικότητα και τελικά η αποστολή της Δημόσιας Ραδιοτηλεόρασης.
Και εδώ υπάρχει μια μεγάλη πολιτική συζήτηση που κάποια στιγμή πρέπει να γίνει .
Όλοι εκείνοι που, μέσα στις δύο συνεχόμενες αυτοδυναμίες της Νέας Δημοκρατίας και του Κυριάκου Μητσοτάκη, απέκτησαν θέσεις, μικρόφωνα και μόνιμο «στασίδι» στη δημόσια τηλεόραση, δεν μπορούν σήμερα να παριστάνουν ότι δεν έχουν καμία σχέση με το αποτέλεσμα.
Όταν η Νέα Δημοκρατία απο δύο εκλογικές νίκες με ποσοστά άνω του 40% βρίσκεται σήμερα στις δημοσκοπήσεις περίπου στο 25%-26% στην πρόθεση ψήφου, κάποιοι πρέπει να αναρωτηθούν και για τη δική τους συμβολή. Ακόμη και η τελευταία δημοσκόπηση της Interview, στις 3 Σεπτεμβρίου, καταγράφει τη ΝΔ στο 26,3%.
Η φθορά μιας Κυβέρνησης δεν προκύπτει από έναν άνθρωπο ούτε απο μία αιτία αλλά προκύπτει και απο επιλογές προσώπων, συμπεριφορές, αλαζονείες, αποκλεισμούς απο ανθρώπους που θεώρησαν ότι οι δύο αυτοδυναμίες τούς έδωσαν ένα μόνιμο προσωπικό εισιτήριο εξουσίας.
Ίσως τώρα, που μοιάζουν να γράφονται οι τελευταίες λέξεις ενός κύκλου που σημαδεύτηκε από κάκιστες επιλογές προσώπων σε θέσεις-κλειδιά, να έχει έρθει η στιγμή ο Πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας και Πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης να κοιτάξει μπροστά, πέρα από τις αγκυλώσεις και τα βαρίδια του παρελθόντος.
Η εξουσία έχει μνήμη. Οι άνθρωποι που την περιβάλλουν, όχι πάντοτε.
Οι δύο αυτοδυναμίες του Κυριάκου Μητσοτάκη δημιούργησαν γύρω απο την πολιτική εξουσία έναν ολόκληρο κόσμο ανθρώπων που βρήκαν χώρο, θέση, βήμα και μικρόφωνο. Κάποιοι πολύ λίγοι λέει το ρεπορτάζ στάθηκαν εκεί επειδή πίστευαν σε μια παράταξη. Κάποιοι ελάχιστοι, επειδή πίστευαν σε έναν Πρωθυπουργό και κάποιο ι δυστυχώς επι τω πλείστω επειδή πίστευαν απλώς στη διάρκεια της εξουσίας του Κυριάκου Μήτσοτάκη .
Η διαφορά ανάμεσα στους τρεις παραπάνω φαίνεται πάντα όταν αρχίζουν τα δύσκολα. Γιατί στις μεγάλες Νίκες όλοι δηλώνουν συνοδοιπόροι.
Στις ήττες όμως στις δημοσκοπικές απώλειες και στη φθορά αποκαλύπτεται ποιος ήταν πραγματικά συνοδοιπόρος και ποιος απλώς επιβάτης.
Οταν μια παράταξη λοιπόν που δύο φορές έφτασε στην Αυτοδυναμία βλέπει σήμερα τη δύναμή της να υποχωρεί αισθητά, ίσως δεν αρκεί να αναζητά τις αιτίες μόνο απεναντί της.
Μερικές φορές η μεγαλύτερη φθορά δεν έρχεται από τους αντιπάλους αλλά ερχεται απο εκείνους που βρίσκονται πολύ κοντά για να τους δεις καθαρά.
Γι’ αυτό ίσως έφτασε η στιγμή ο Κυριάκος Μητσοτάκης να κοιτάξει όχι μόνο μπροστά, αλλά και γύρω του. Να ξεχωρίσει εκείνους που υπηρετούν μια ιδέα απο εκείνους που υπηρετούν μια θέση.
Εκείνους που πιστεύουν στην παράταξη από εκείνους που πιστεύουν στην προσωπική τους επιβίωση.
Εκείνους που θέλουν πραγματικά τον ίδιο Πρωθυπουργό της χώρας απο εκείνους που χρειάζονται απλώς έναν Πρωθυπουργό για να παραμένουν οι ίδιοι στη θέση τους.
— Να διακρίνει εκείνους που επιθυμούν μια ισχυρή Νέα Δημοκρατία από εκείνους που άντλησαν τη δική τους ισχύ απο τη δύναμή της. Γιατί άλλο να υπηρετείς μια παράταξη και άλλο να υπηρετείσαι από αυτήν.
— Να ξεχωρίσει εκείνους που αντιλαμβάνονται την ενότητα ως αξία από εκείνους που την επικαλούνται ως ασπίδα για τη διατήρηση της προσωπικής τους θέσης. Γιατί η πραγματική ενότητα δεν προστατεύει καρέκλες προστατεύει αρχές αξίες και θεσμούς .
— Να θυμηθεί ποιοι έμειναν παρόντες όταν οι καιροί έγιναν δύσκολοι και ποιοι γνώριζαν να είναι «παρόντες» μόνο όσο η εξουσία έμοιαζε ακλόνητη, οι καρέκλες ασφαλείς και τα αξιώματα δεδομένα. Η πίστη, άλλωστε, δεν αποδεικνύεται στην ευκολία της Νίκης, αλλά στη μοναξιά της δοκιμασίας.
-Πάνω απ’ όλα ομως , να διακρίνει εκείνους που πραγματικά θέλουν τον Κυριάκο Μητσοτάκη Πρωθυπουργό της χώρας απο εκείνους που απλώς χρειάζονται τον Κυριάκο Μητσοτάκη για να εξακολουθούν να υπάρχουν πολιτικά οι ίδιοι.
Γιατί δυστυχώς για ολους υπάρχει μια λεπτή, αλλά θεμελιώδης διαφορά:
Άλλο να συμπορεύεσαι με έναν Ηγέτη επειδή πιστεύεις στη διαδρομή του
και άλλο να επιβιβάζεσαι στη διαδρομή του επειδή εξυπηρετεί τον προορισμό σου.
Αυτό που έχω να επισημάνω, μέσα από τη δική μου διαδρομή και όσα έχω δει και βιώσει, είναι πως εμπιστεύομαι την Ιστορία ως τον πιο αδέκαστο κριτή. Γιατί, αργά ή γρήγορα, είναι εκείνη που ξεχωρίζει τους πραγματικούς συνοδοιπόρους απο τους περιστασιακούς επιβάτες.
Γιατί στην πολιτική οι άνθρωποι δεν κρίνονται απο το πόσο κοντά στέκονται στην εξουσία όταν αυτή είναι ισχυρή. Κρίνονται από το αν υπηρετούν την παράταξη ή αν τελικά, υπηρετούν τον εαυτό τους μέσα από αυτήν. Γιατί οι εκλογικές Νίκες έχουν πολλούς “Πατέρες¨. Τις πολιτικές απώλειες, όμως, κάποια στιγμή πρέπει να τις χρεώνονται και εκείνοι που συνέβαλαν σε αυτές.
Δείτε επίσης
Τανάγρα: Η στιγμή της πτώσης του Phantom στο Athens Flying Week – Βίντεο ντοκουμέντο
Το ΕΡΤnews δημοσίευσε βίντεο με τη στιγμή της πτώσης του Phantom στην Τανάγρα, κατά τη διάρκεια του Athens Flying Week.
